Σπαραγμός στην Καλαμάτα: Τα δύο κοριτσάκια ζωγράφισαν τη μητέρα τους μετά τη δολοφονία – Τα σκίτσα που σοκάρουν
Καλαμάτα: «Όταν ήταν έγκυος την χτύπαγε στην κοιλία και έχανε τα παιδιά – Είχε χάσει δύο»
Νέα στοιχεία και πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας για τη μεταξύ τους σχέση που είχε το ζευγάρι στην Καλαμάτα.
Ο 41χρονος και καθ’ ομολογίαν συζυγοκτόνος κατακρεούργησε την 39χρονη με 45 μαχαιριές την ώρα που τα παιδιά τους κοιμόντουσαν στο διπλανό δωμάτιο.
Ο 41χρονος οδηγήθηκε σήμερα ενώπιων του εισαγγελέα, επιμένοντας προκλητικά στον ισχυρισμό ότι η 39χρονη σύζυγός του ήταν εκείνη που του επιτέθηκε πρώτη.
Στο μεταξύ, η θεία του 39χρονου θύματος το πρωί του Σαββάτου ξέσπασε μιλώντας στο Mega, αποκαλύπτοντας ότι ο 41χρονος δεν δίσταζε να την κακοποιεί ακόμα και όταν ήταν έγκυος.
«Όταν ήταν έγκυος την χτύπαγε στην κοιλία και έχανε τα παιδιά»
«Ξέρω ότι τη ζήλευε πολύ αυτός. Μου το ‘χε πει κι η μαμά της που κουβεντιάζαμε καμιά φορά, μου το ‘χε πει και η αδερφή της. Εν τω μεταξύ βγαίνει ο πατέρας του, και λέει τις βλακείες του. Μέχρι το νοίκι του πληρώνανε, και πήγαινε η συννυφάδα μου το φαΐ στην κατσαρόλα να φάει αυτός, και το παιδί της το χτύπαγε. Το καθίκι. Και μετά βγαίνει ο ίδιος ο πατέρας, «δε το ‘ξερα’ λέει, ‘δε το ΄ξερα’» Τι δεν ήξερες ρε ηλίθιε; Δεν τα ΄βλεπες τόσα χρόνια που χτύπαγε το παιδί;», ανέφερε αρχικά η θεία της 39χρονης.
Στη συνέχεια η θεία της Βασιλικής προσπάθησε να εξηγήσει γιατί δεν ζήτησε βοήθεια ή έστω κάποια στήριξη για όλα όσα βίωνε. «Είχαμε χαθεί.
Όταν έφυγε από το σπίτι, όταν πέθαναν γονείς της και έφυγε από το σπίτι και η Βασιλική, χαθήκαμε μετά. Δεν έβγαινε και το κοριτσάκι καθόλου έξω για να μπορέσω να το συναντήσω κάπου. Δεν σήκωνε το τηλέφωνο. Την είχε αποκόψει από όλους. Γιατί αν ερχότανε σε μένα και τα έλεγε, εγώ θα την βοηθούσα.

Ντρεπότανε να έρθει να μου πει και επειδή τον ήξερε ότι αγριεύω με το παραμικρό, δεν έλεγε τίποτα», σημείωσε και συνέχισε: «Την είχε δει η μάνα της χτυπημένη.
Τη χτύπαγε στην κοιλιά, κι η Βασιλική έχει χάσει δυο παιδιά. την χτύπαγε στην κοιλιά και έχανε τα παιδιά. Έγκυος που ήτανε σε αγόρια, τη χτύπαγε κι έχασε τα παιδιά. Είχε μείνει έγκυος πάλι δυο φορές, και τα ‘χε χάσει. Και μου το ‘λεγε η μάνα της, έλεγα “πώς πάει η Βασούλα;”, “το ‘χασε” μου λέει “το παιδί”. Και το άλλο, δύο».
Η τραγωδία που συγκλόνισε την Καλαμάτα συνεχίζει να αποκαλύπτει νέες, βαθιά συγκινητικές πτυχές, με το ενδιαφέρον πλέον να στρέφεται στα δύο ανήλικα παιδιά της 39χρονης Βασιλικής. Τα δύο κορίτσια, ηλικίας έξι και δέκα ετών, βρίσκονται αντιμέτωπα με μια πραγματικότητα που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να βιώσει ποτέ.
Οι ζωγραφιές των παιδιών που προκαλούν δάκρυα
Μέσα στο περιβάλλον του νοσοκομείου, όπου παρακολουθούνται από εξειδικευμένους επιστήμονες ψυχικής υγείας, τα παιδιά προσπαθούν να επεξεργαστούν τα γεγονότα που άλλαξαν για πάντα τη ζωή τους.
Αν και οι λέξεις συχνά δεν αρκούν για να εκφράσουν τον πόνο και τη σύγχυση που νιώθει ένα παιδί, οι ζωγραφιές τους φαίνεται να αποκαλύπτουν όσα δυσκολεύονται να πουν. Παράλληλα, διαβάστε εδώ τα αρχεία στο λογιστικό γραφείο που «καίνε» τον δολοφόνο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι παιδοψυχολόγοι που βρίσκονται καθημερινά στο πλευρό τους ζήτησαν από τα δύο κορίτσια να ζωγραφίσουν ελεύθερα ό,τι αισθάνονται και ό,τι σκέφτονται.
Τα αποτελέσματα συγκλόνισαν ακόμη και τους πιο έμπειρους επαγγελματίες. Σε μία από τις ζωγραφιές εμφανίζονται τα μέλη της οικογένειας. Ωστόσο, η φιγούρα της μητέρας ξεχωρίζει με έναν τρόπο που προκαλεί ανατριχίλα.

Τα παιδιά φέρονται να αποτύπωσαν τη μητέρα τους διαφορετικά από τους υπόλοιπους, δίνοντας ένα συμβολικό μήνυμα που μαρτυρά πως έχουν πλέον αντιληφθεί την απουσία της από τη ζωή τους.
Η εικόνα αυτή θεωρείται από τους ειδικούς ιδιαίτερα σημαντική, καθώς αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αρχίζουν να κατανοούν και να αποδέχονται τη σκληρή πραγματικότητα.
Μέσα από ένα απλό σχέδιο σε ένα λευκό χαρτί αποτυπώνεται ένας ολόκληρος κόσμος συναισθημάτων, φόβου, θλίψης και απώλειας. Ακόμη πιο συγκλονιστική χαρακτηρίζεται μια δεύτερη ζωγραφιά που δημιούργησαν τα δύο αδελφάκια.
Σε αυτήν δεν εμφανίζονται ούτε η μητέρα ούτε ο πατέρας. Αντίθετα, στο χαρτί υπάρχουν μόνο τα δύο κορίτσια και δύο άνθρωποι που βρίσκονται κοντά τους αυτές τις δύσκολες ημέρες.
Οι ειδικοί θεωρούν ότι η συγκεκριμένη εικόνα αποτυπώνει το αίσθημα ασφάλειας που αναζητούν τα παιδιά μετά το σοκ που υπέστησαν. Μέσα από τις γραμμές και τα χρώματα φαίνεται πως οι άνθρωποι που τα στηρίζουν καθημερινά έχουν πλέον αποκτήσει κεντρικό ρόλο στη συναισθηματική τους πραγματικότητα.
Οι παιδοψυχολόγοι εξηγούν ότι τα παιδιά που βιώνουν ακραία τραυματικά γεγονότα συχνά χρησιμοποιούν το σχέδιο ως μέσο επικοινωνίας. Οι ζωγραφιές λειτουργούν σαν ένας καθρέφτης του εσωτερικού τους κόσμου, αποκαλύπτοντας σκέψεις και συναισθήματα που δεν μπορούν εύκολα να εκφραστούν λεκτικά.

Στην περίπτωση των δύο κοριτσιών, το βάρος του τραύματος είναι τεράστιο. Μέσα σε λίγες ώρες έχασαν τη μητέρα τους, απομακρύνθηκαν από το οικογενειακό τους περιβάλλον και βρέθηκαν αντιμέτωπες με μια νέα πραγματικότητα γεμάτη αβεβαιότητα. Η ψυχολογική υποστήριξη που λαμβάνουν θεωρείται καθοριστικής σημασίας για την ομαλή διαχείριση της κατάστασης.
Άνθρωποι που παρακολουθούν στενά την υπόθεση αναφέρουν ότι τα παιδιά εξακολουθούν να αναζητούν τη μητέρα τους και να κάνουν ερωτήσεις που είναι εξαιρετικά δύσκολο να απαντηθούν. Κάθε νέα πληροφορία που προσπαθούν να επεξεργαστούν γεννά ακόμη περισσότερες απορίες, ενώ η απώλεια παραμένει δυσβάσταχτη.
Οι ζωγραφιές τους έχουν προκαλέσει έντονη συγκίνηση στην κοινή γνώμη, καθώς αποτυπώνουν με τον πιο αθώο αλλά και τον πιο σπαρακτικό τρόπο τις συνέπειες μιας οικογενειακής τραγωδίας.
Εκεί όπου οι ενήλικες αναζητούν εξηγήσεις και απαντήσεις, δύο μικρά παιδιά προσπαθούν απλώς να καταλάβουν γιατί η ζωή τους άλλαξε τόσο βίαια.
Παράλληλα, συνεχίζεται η συζήτηση για το μέλλον των δύο κοριτσιών. Οι αρμόδιες υπηρεσίες εξετάζουν όλες τις διαθέσιμες λύσεις ώστε να εξασφαλιστεί ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για την ανατροφή τους.
Το ζήτημα της επιμέλειας παραμένει ανοιχτό, ενώ προτεραιότητα αποτελεί η προστασία της ψυχικής τους υγείας. Όσο οι έρευνες για την υπόθεση προχωρούν, οι ζωγραφιές των δύο παιδιών παραμένουν ίσως το πιο συγκλονιστικό στοιχείο αυτής της τραγωδίας.
Δεν αποτελούν απλώς παιδικά σκίτσα, αλλά μια σιωπηλή κραυγή πόνου από δύο ψυχές που βρέθηκαν ξαφνικά στο επίκεντρο ενός εφιάλτη.